વાંચન લેખન સંગીત સાંભળવું

#ચુંબન

*રજની*

સંધ્યા ચાલી ધીરે ધીરે
રજનીને આવકારતા..
ઝીણા ઝીણા તારલીયાની
ભાત ભરેલ માથે ઓઢી ચુનરી જાણે
ત્યાં આકાશે પેલો શશી ડોકિયું કરે..
શાંત સરોવરના જળમાં બંને
એક બીજાને તાકયાં કરે
શરમાઈને ત્યાં ..
ચાંદની થોડી થોડી પથરાઈને
રજનીનો આ ઘુંઘટ
થોડો જયાં સરક્યો..
નાજુક નમણી નારનું રૂપ ધરી
આ રજની સામે આવી
લલચાવ્યા કરે..
ચમેલી ચંપોને રાતરાણીની સુંગધથી તર..
ત્યા દૂર શાંત સરોવરમાં ઝીલાતું પ્રતિબિંબ.
મંદ મંદ વાતો શીતળ વાયરો..
ધીરે ધીરે આ રાત પણ...
તેનું રૂપ નિખારતી...
કયાંક ઉઠતા તરંગો..
નભમાં ખેલાતી..
વાદળની સંતાકુકડી ...
કાળા વાદળો વચ્ચે સફેદ વાદળો
શ્વેત શ્યામની રંગોળી..
આ નિશા મન લોભાવતી..
ધીરે ધીરે તેના રૂપમાં આશક્ત
તેના આગોશમાં સમાવી..
માથે મીઠું ચુંબન કરી..
સમણાની સહેલ કરાવતી..
આવતીકાલ સોનેરી સવાર
તારી પ્રતિક્ષામાં...

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

#ચુંબન

*શીતળ*

એ સ્પર્શની ઉષ્ણતા કાયમ ગમતી
પરિચય વધતા
અનેક નિકટતાના પ્રસંગે
વારંવાર એ ઉષ્ણતા પામતી
હાથ તેમનો પકડી સહેલાવતી
કયારેક આલિંગનબધ્ધ
ચુંબનોથી નવરાવતી...
આ નિકટતા વધતા..
એક સંબંધ
એકનામ
હક્ક અને ફરજો વચ્ચે અટવાયો
ધીરે ધીરે
સંબંધોમાં ઉષ્ણતા ખોવાઈ
વિચારભેદ
કયારે મનભેદ બન્યાં
એ અહેસાસ ના રહયો
સમય ગતિ કરતો રહ્યો
સતત અવિરત
અમે થંભી ગયા એક મોડ પર
આજ
બહુ સમયે હાથ ઝાલ્યો
અને મળ્યો
શીતળ ઉષ્માવિહિન સ્પર્શ
જે
અંદર સુધી દઝાડી ગયો..
ઓહહહ
બહું મોડું થયું..
હવે...એ ઉષ્મા...
કયારેય નહીં પામી શકાય..

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

#ચુંબન

સપનું નથી આ હકીકત છે
મીઠું એક ચુંબન કરી તો જો.

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

#ચુંબન

*પ્રેમ ....પ્રથમ પ્રેમ.....*

પ્રેમ શબ્દ જ કેટલો સુંદર
સાંભળતા જ
મનમાં મીઠું સંગીત રેલાય
અને કલ્પનાની ઉડાન ભરવા
મન આતુર..
આંખોમાં ચમક ચહેરા પર અનોખી આભા
હૈયામાં મીઠી મૂંઝવણ થાય...
કોઈ ખાસનો ચહેરો..
નજરમાં રમવા લાગે...
મેઘધનુષી સપનાંની વણઝાર ..
અસમાનની સફર જ જોઈલે...
એ પહેલી નજર..
પહેલી મૂલાકાત..
પહેલું આલિંગન...
ચુંબન..
એકમેકમાં એકરૂપ થવું...
આ પહેલાંની વાત અનેરી..
પ્રેમ પહેલો કે છેલ્લોના હોય.
પ્રેમતો બસ એક ગુલાબી અહસાસ
તેને અનુભવી
આંખોમાં પ્યાસ છુપાવી..
પ્રિયને ગમતું કરવાની હોડ
મારું નહીં બસ આપણું..

એકવાર પ્રેમમાં પડયા
પછી..
છબછબીયા નહીં
બસ ડૂબી જવાનું મન થાય..
પહેલો પ્રેમ એક મીઠું સંભારણું .
કેમકે
પ્રેમ સફળ નિષ્ફળ ના હોય
પ્રેમતો બસ પ્રેમ જ હોય
સતત ભરતી
કયારેય તેમાં ઓટ શક્ય નથી?

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
૦૩/૧૧/૧૮

Read More

*અંધારીરાત*

"ચીબરીનો તીણો.અવાજ..
પાંદડાનો ખડખડાટ
પવનનો સુસવાટો
ને
અમાસની અંધારી રાત..
ખુદનો હાથ પણ દેખાય નહીં..
એવી એ રાતે..
હાથમાં ફાનસ લઈ...
એક ગામથી બીજે ગામ
બળદજોડી ગાડું લઈ નિકળ્યો...
પાદરે અગોચરની અફવાને ઘોળી પીધી..
મનમાં રામનું નામ
ને
ગાડામાં સુવડાવેલ વૃધ્ધા
ગાડું ચાલ્યું...
ગામલોકોએ ઉપર હાથ જોડી
રક્ષાની ભીખ માંગી...

હજી તો મૂંછનો દોરો ફૂટયો'તો
ખોરડે સાહબી અપાર
નોકર ચાકર
પણ
આજ સાથે કોઈ નહીં..
હિંમત ને મુઠ્ઠીમાં ભરી
ડરને ગજવે ઘાલી..
વૃધ્ધાને ધરપત આપતો...
પાદરે પહોંચ્યો...
વીજળીનો ચમકારો
વાદળનો ગડગડાટ...
ને એક ડરનો ઓછાયો
પણ
એ તરુણ હિંમતથી વધ્યો
આખરે આખરી સહારો
સ્વજન સર્વસ્વ એવી બા

પહોચ્યો બચાવવા વૈધને આંગણે
કે
ડોકટરને દ્વારે એ અંધારી રાતે...

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

ચાડી કરી ચાલ્યાં જશેને ત્યાં વળેલી ભીંત બોલે છે.
જીદી હતાં ધાર્યુ કરે જુઓ હઢીલી ભીંત બોલે છે.

ઈચ્છા હતી, આશા હતી તોયે અહીં ક્યાં આપણે મળતાં?
મનમાં ફરી જાગી હતી ત્યારે ડરેલી ભીંત બોલે છે.

સામે એ પુર દરિયામાં તરવૈયો બની મળવા જશે પાછાં,
ને વાયદો પૂરો એ કરતા, લ્યો નમેલી ભીંત બોલે છે.

પીડા બધી ઘોળી પી ગ્યો સાચું હતું એ ધારવાનું ને?
સાચે નશો એનો ચડ્યો આંખો નશીલી ભીંત બોલે છે.

બાંધી હતી યાદો પછી, સાથે છબી એનું વજન લાગ્યું,
ભારે હતી એ પોટલી, આજે કળેલી ભીંત બોલે છે.

રિસાવવું એનું નથી ગમતું હવે તોયે મનાવું છું.
રોજે નવી વાતો કરુંછુંને ઢળેલી ભીંત બોલે છે.

હા! પાંપણે બેસાડશે વ્હાલા હવે માની લઉં એવું?
આ લાગણીઓ પણ ખરી જાતી, ખરેલી ભીંત બોલે છે.

શ્વાસો હવે થોડા બચેલાને અહીં યમતો ઊભો સામે,
ને જીવ પાછો ત્યાં ડરી ભાગે, રડેલી ભીંત બોલે છે.

આભે છવાયેલા હતાં એ વાદળા પણ શ્યામ રંગીલા,
માધવ પછી આવ્યાં હતાં સપને, રંગીલી ભીંત બોલે છે.

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
૨૨/૦૧/૧૯

Read More

kajal

*મા મારી મા*

જીવનસંગ્રામમાં
ઢાલ ધરી બચાવે છે 'મા'
તકલીફોના તીરોથી કાયમ ઉગારી
પીઠ પર એ બધાં ઘા સહેતી
પોતાના બાળને બચાવતી
જિંદગીના
રોજ નવાં પાઠ શીખવાડતી
કેટલાય જતનથી એ
શ્રધ્ધાને વિશ્વાસ જગાવતી
એક શિક્ષક બની ઉગારી
માર્ગદર્શક એ સાચી બનતી..
કિસ્સા કહાણી સંભળાવી
હાથમાં પુસ્તકરૂપી મિત્ર આપી
જ્ઞાનનો ખજાનો સોપતી...
દરેક મુશ્કેલીમાંથી બહાર કાઢી
નવી દ્રષ્ટિ ખોલતી...
સમજણના એ દીપ પ્રગટાવતી.
ભીતર ચાલતું સતત એક યુધ્ધ
યુધ્ધની સારથી બનતી
સત્યને અસત્યનો ભેદ સમજાવી
ને
અનેકવાર પડતા આખડતા
હસતાં હસાવતા
જીવનનો મર્મ સમજાવતી
જીવનનાં બે રસ્તા..
એક આસાન
બીજો કઠિન...
પણ...મા તો
કઠિન રાહ આસાન બનાવતી..
કંટક પથ્થર એક એક વીણી..
જીવપપંથ પર..
કાયમ આગળ રહેતી..

હા! મા મારી મા.©

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
૦૬/૦૮/૧૯

Read More

*સિંદૂર*

ચપટી સિંદૂર પૂરી
જિંદગી આખી તારે નામ કરાવી...
થોડોક પ્રેમ આપી...
ફરજો અનેક તે દીધી બતાવી...

તન મારું સેથો મારો...
અને સિંદૂર તારા નામનું..
જો કરી ગયું કમાલ
કુંવારા સપનાં ...
તેને ઓઢાડી ચુંદડી
હા! એ પણ તારા નામની

ગર્ભનો ભાર મેં સહ્યો
બાળ મોટા મેં કર્યા
આવ્યો વિચાર
'મા' શબ્દની ઓણખ સાચી થાય..
પણ ત્યાંય નામ તારું જ..

ચાલ કર્યુ મંજૂર ...
આ જીવન તારા નામ પર
પણ
મનમાં એક ઈચ્છા...
છેલ્લા શણગારમાં
ચપટી સિંદૂર માથે...
ને
ચપટી સિંદૂર સાથે
વિદાય આખરી હોય...
જયારે
એ વિદાય આપ ત્યારે
એક કાંધ તારી હોય...

મુખાગ્નિ આપતાં પુત્ર સાથે
તેને હ્રદય સરસો ચાંપી
હુંફ તારી હોય.

આપીશ ને ?

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
૨૭/૧૨/૧૮

Read More

*મોટા બા.....*

બા તને ગયે વર્ષો વીત્યાં
યાદો પણ સમય
સાથે થોડી ધુંધળી થઈ
કદાચ જાળાં બાઝયા..

ના!
જોને આતો એવી ને એવી
જાણે હાલની...

બા પહેલાં તો સપને આવતી
મળી ખૂબ વ્હાલ વરસાવતી
એક એકના ખબર પૂછતી..
પછી
એ ક્રમ તૂટયો..
કયારેક માવઠા જેમ આવતી..

હું તો તારી આંગળીનું છોગું..
પડછાયો બની ફરતી...
તારા વ્હાલનો વરસાદ ખૂબ પામતી
તારી સોડમાં ભરાઈ રહેતી...
મારું વિશ્વ જ તું હતી .

મા માસી મામી કાકી
બહેન બેટા ભાભી વહુ
કેટલા સંબોધન મળ્યાં ..
પણ મારી ગગી કહેનાર
વ્હાલનો ટહુકો કયાં શોધું..

બા તારી પાસે મા પણ પહોંચી ..
સાસુ વહુ એ અમરાપરમાં
ગોઠડી જમાવી...

પણ...
અમે સૌ આજ પણ તરસ્યે..
જો બા
આ તારી યાદો
વરસાદ બની વરસી
હૈયું હીબકે ચડયું ..
આવને
તારા પાલવથી એ લુંછને
તારી સોડમાં લઈ

બા... સાંભળોને...

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
૨૮/૧૦/૧૮

Read More